...خوب بودن کافیست
یک شاهد عینی که در اعتراضات پنجشنبه ۱۸دی و جمعه ۱۹دی۱۴۰۴ مشارکت داشت، از آنچه خود از سر گذرانده خبر داده است.
پنجشنبه ۱۸دی، خیابان «اسکندر شمالی» یکی از کانونهای اعتراضات در تهران بود. معترضان با حضور نیروهای جمهوری اسلامی و تیراندازی به آنها، سعی میکردند که خود را به پناهگاهی برسانند: «ریختیم در یک خانه. فکر میکردیم دستشان به ما نمیرسد. اما ناگهان آسمان روی سرمان خراب شد. در را با لگد شکستند و وحشیانه ریختند داخل. حیدر حیدر میکردند. اصلا نگاه نمیکردند که طرف کیست یا چند ساله است. باتوم بود و ساچمه. جلوی چشمهایم سر چندین نفر داغون شد. باید شانس میآوردی زیر بدن بقیه بمانی که تو را نبینند. کف حیاط غرق خون بود. کسی جرات بیمارستان رفتن نداشت.»
او که از سرکوب پنجشنبه ۱۸دی جان سالم بهدر برده بود، جمعه ۱۹دی هم به اعتراضات پیوست. اینبار در خیابان آزادی، جیحون: «جمعه جهنم واقعی بود. رگبار گلوله یک لحظه هم قطع نمیشد. به خودمان که آمدیم محاصره شده بودیم. راه فرار نداشتیم. چپیدیم در یک آپارتمان و تا دو ساعت همانجا مچاله شدیم. حتی جرات نداشتیم از پنجره به کوچه نگاه کنیم. زمین پر از جنازه بود.»
او روایت خود را چنین ادامه میدهد: «عجیبتر و ترسناکتر این بود که به یکی دو ساعت هم نکشید. وانت آوردند. مثل اینکه بخواهند پنهانکاری کنند. تند تند جنازهها را از کف خیابان جمع کردند و بردند.»
از شامگاه پنجشنبه ۱۸دی، جمهوری اسلامی با قطع اینترنت و ارتباطات، شماری از معترضان را در سراسر ایران کشت و مجروح کرد. بعد از نزدیک به سه هفته قطعی اینترنت، اخبار و روایتها با تاخیر اطلاعرسانی میشوند.
بر اساس گزارشهای سازمانهای حقوق بشری، همینطور شهادت کادر درمان و معترضان، شمار کشتهها و مجروحان اعتراضات دی ۱۴۰۴ بسیار بالا است. طبق مستندات، نیروهای جمهوری اسلامی با تیر جنگی، معترضان را هدف قرار دادهاند. جمهوری اسلامی اما در روایتی یکجانبه میگوید که غیرنظامیان «در جنگ با تروریستهای مسلح» کشته شدهاند.