تهدید امضاکنندگان بیانیهها
محمد یراحی
...خوب بودن کافیست
هشدار رییس قوه قضاییه به کنشگران داخل کشور
غلامحسین محسنیاژهای، رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی، در اظهاراتی تازه افرادی را که در داخل ایران بیانیههایی علیه نظام منتشر میکنند، بهشدت تهدید کرد.
او گفت کسانی که چنین بیانیههایی صادر میکنند «همصدا با اسراییل و آمریکا» هستند. این ادبیات در سالهای گذشته نیز بارها از سوی مقامهای جمهوری اسلامی برای نسبتدادن اعتراضات داخلی به دشمنان خارجی استفاده شده است.
زمینه: اعتراضات دی ۱۴۰۴
این تهدیدها در پی اعتراضات گسترده دیماه ۱۴۰۴ مطرح شده است؛ اعتراضاتی که با سرکوب شدید نیروهای امنیتی مواجه شد.
بهویژه در شبهای پنجشنبه ۱۸ دی و جمعه ۱۹ دی گزارشهایی از خشونت گسترده علیه معترضان منتشر شد. منابع مخالف از کشته و زخمی شدن هزاران نفر سخن گفتهاند؛ آماری که از سوی مقامهای رسمی تایید نشده است.
همزمان، دستگاه قضایی و دیگر نهادهای حکومتی، همانند گذشته، اعتراضات را به آمریکا و اسراییل نسبت دادند.
تشدید تهدیدها علیه فعالان مدنی
محسنیاژهای در سخنان جدید خود هشدار داد که اگر کنشگران داخل کشور بیانیههایی علیه جمهوری اسلامی امضا کنند، بهعنوان همصدا با دشمنان خارجی شناخته خواهند شد.
او درباره افرادی که پیشتر از حامیان انقلاب بودند اما اکنون منتقد شدهاند گفت:
«اینهایی که زمانی با انقلاب همراه بودند و امروز بیانیه صادر میکنند، انسانهای بیچاره و فلکزدهای هستند.»
ناظران این سخنان را تلاشی برای بیاعتبارسازی منتقدان و ایجاد فشار روانی و سیاسی بر فعالان داخلی ارزیابی میکنند.
بیانیهها علیه رهبری
پس از اعتراضات اخیر، گروهی از فعالان سیاسی و مدنی با انتشار بیانیههایی، علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، را مسوول کشتار معترضان دانستند و خواستار پایان نظام جمهوری اسلامی شدند.
از جمله مهمترین این متون، «بیانیه ۱۷ نفر» بود که بازتاب گستردهای داشت.
بازداشت امضاکنندگان
تا زمان انتشار گزارش، دستکم چهار نفر از امضاکنندگان این بیانیه بازداشت شدهاند:
ویدا ربانی
مهدی محمودیان
عبدالله مومنی
قربان بهزادیاننژاد (مشاور ارشد میرحسین موسوی)
سازمانهای حقوق بشری این بازداشتها را نشانه ادامه فشار بر منتقدان داخلی میدانند.
بیانیه میرحسین موسوی از حصر
میرحسین موسوی، از رهبران جنبش سبز، نیز از حصر خانگی بیانیهای منتشر کرد.
او در این پیام خطاب به رهبر جمهوری اسلامی، مقامها و نیروهای مسلح خواستار آن شد که سلاحها را کنار بگذارند و از قدرت کنارهگیری کنند.
این موضعگیری یکی از صریحترین انتقادهای سالهای اخیر از درون ساختار سیاسی ایران به شمار میرود.